Przedszkole Publiczne nr 13
w Rzeszowie
(17) 748-32-80 - przedszk.
(17) 748-32-81 - księg.
(17) 748-32-82 - dyr.
sekretariat@pp13.resman.pl
dyrektor@pp13.resman.pl

 

 

AUTORSKI  PROGRAM  PATRIOTYCZNY

 

DLA  DZIECI    PRZEDSZKOLNYCH

 

   

 

„ KTO  TY  JESTEŚ – POLAK  MAŁY „

 

JAKI  ZNAK  TWÓJ – ORZEŁ  BIAŁY... „

 

                                                                                           / Władysław Bełza /

 

 

 

 OPRACOWANIE :

                  1.mgr Ewa Roszka

                  2.mgr Barbara Ruszała

 

 

WSTĘP

  

 

„ Co to jest Polska „

 

     -Co to jest Polska?

Spytał Jaś w przedszkolu.

Polska – to wieś

i las i zboże w polu,

 

i szosa, którą pędzi

do miasta autobus,

i samolot co, leci

wysoko nad Tobą.

 

Polska – to miasto

strumień i rzeka,

i komin fabryczny

co dymi z daleka,

 

a nawet obłoki,

gdy nad nami mkną.

Polska – to także

Twój rodzinny dom.

 

A przedszkole ?

Tak – i przedszkole

i róża w ogrodzie,

i książka na stole.

 

                / Cz. Janczarski /

 

 

                                     Patriotyzm dziecka w wieku przedszkolnym

Nie przebiega w izolacji od życia środowiska – domu rodzinnego, przedszkola, najbliższego osiedla, okolicy, miasta, wsi i kraju.
Dziecko jest bezpośrednio lub pośrednio włączone w nurt wydarzeń, w którym uczestniczą jego najbliżsi.

 

Nie można więc pominąć tak istotnej sprawy jak wpływ środowiska na kształtowanie osobowości dziecka, kształtowanie jego uczuć patriotycznych. Dziecko powinno stopniowo być wprowadzane w patriotyzm poczynając od tego, co bliższe, z czym może zetknąć się bezpośrednio, przechodząc do spraw coraz dalszych. Dostarczając dzieciom wiedzy o najbliższej okolicy, o tradycjach lokalnych i narodowych, zapoznając ich
z obrzędowością, zwyczajami, legendami, baśniami, podaniami, pieśniami i przyśpiewkami, zabytkami kultury – uświadamiamy dzieciom poczucie przynależności narodowej.

„Sięganie do tradycji związane jest współcześnie ze świadomą refleksją jednostki nad sobą, nad tym kim jestem, jakie są moje korzenie. Na co dzień tradycję wypiera głośna nowoczesność. A przecież każda społeczność winna zabiegać o to, by uchronić od zapomnienia wszystko, co składa się na jej kulturową odrębność. ”/M. Kielar – Turska /

Tradycja spełnia ważną i pożyteczną rolę w rozwoju dziecka. Nie powinno jej zabraknąć w wychowaniu przedszkolnym w myśl powiedzenia „ czym skorupka za młodu nasiąknie ..” powinnyśmy my – nauczyciele przedszkoli ukazywać dzieciom to co w ich regionie, kraju jest piękne, ciekawe, godne zaprezentowania, to najprostszy sposób budzenia przywiązania i miłości do rodzinnej ziemi. Powinnyśmy zapoznawać dzieci
z przeszłością i historią, by uchronić od zapomnienia to co stanowi naszą kulturę narodową. Nie będzie prawdziwej Polski bez Polaków znających jej przeszłość, kulturę i tradycję.

Wiele tradycji, obrzędów, zwyczajów i obyczajów poznają dzieci poprzez różnorodne uroczystości przedszkolne takie jak : dożynki, andrzejki, św. Mikołaj, święta Bożego Narodzenia i Wielkanocy, Dzień Babci i Dziadka, Dzień Matki i Ojca, Dzień Dziecka, bal karnawałowy, ekologiczny, zapusty, spotkania rodzinne itp. Uroczystości w przedszkolu są przeważnie odbiciem tych samych świąt, które się obchodzi w całym kraju. Są to głównie święta związane z tradycjami narodu, ale bywają też lokalne, obchodzone w danym regionie lub będące tradycją tylko jednego przedszkola. Przedszkolne święta stanowią okazję do kształtowania uczuć, wrażliwości estetycznej, postaw społecznych dzieci. Wiersz, taniec, muzyka, piosenka, inscenizacja ukazane w określonym nastroju przemawiają sugestywnie i utrwalają określone treści w świadomości dziecka. Dlatego też rola wychowawcza
i dydaktyczna uroczystości jest bardzo doniosła. Tym bardziej, że równocześnie z osiągnięciem celów bezpośrednich, jakie przyjmuje się w założeniach każdej uroczystości stwarza się korzystne warunki do osiągnięcia celów pośrednich, nie mniej jednak istotnych dla kształtowania postawy, nawyków i umiejętności dzieci. Warto tu podkreślić, że  dziecko w takich momentach  nie tylko przyswaja sobie określony zasób wiadomości, ale uczy się dyscypliny, pracy zespołowej, ma przekonanie, że rola, która mu przypadła jest ważna i bez niego nie będzie zamierzonej całości. Uroczystości, a zwłaszcza przygotowania do nich, stwarzają, jak żadna inna działalność, możliwości integracji treści programowych, form i metod pracy, szeroko pojętego wychowania estetycznego, a w konsekwencji oddziaływania na różne sfery osobowości dziecięcej. Umożliwiają kształtowanie kultury współżycia, podejmowanie pracy, której cel jest akceptowany przez dzieci, a zarazem przygotowują do planowego wykonywania zamierzeń. Dodatkowym, a zarazem bardzo istotnym walorem uroczystości jest, że pomagają one umocnić więź przedszkola ze środowiskiem. Stają się terenem wspólnego działania dzieci, nauczycieli, rodziców, a także interesują szersze kręgi społeczeństwa. Mają niewątpliwie wielostronne walory wychowawcze, spełniają rolę w kształtowaniu uczuć, wrażliwości estetycznej, pozytywnych zachowań społecznych. Wpływają na dobre samopoczucie dzieci, pozwalają każdemu z nich znaleźć odpowiednią pozycję w grupie i wyzwolić swoje najlepsze możliwości. Podczas tych uroczystości dzieci zapoznają się z różnymi zwyczajami takimi jak :wróżby andrzejkowe, przysłowia ludowe związane z dniem św. Andrzeja, łamania się opłatkiem, składania życzeń, tradycyjnymi potrawami wigilijnymi, ozdobami choinkowymi, obdarowywania się prezentami, sporządzania pisanek, palm, chodzenie z kogucikiem, gaikiem, oblewanie wodą, tłustym czwartkiem, świętem wiosny, topieniem marzanny itd.

Zapoznanie dzieci z tradycjami i obrzędami naszego narodu pozwala wzbudzić u nich więź z ojczyzną, regionem, dzieci uczą się kochać swój kraj, jego przyrodę, obyczaje  i zwyczaje. Poprzez legendy, podania, baśnie zapoznajemy dzieci z symbolami narodowymi, hymnem Polski, znakiem Orła Białego, flagą biało – czerwoną, poznają herb miasta w którym  żyją i herby ważniejszych miast Polski takich jak : stolicy – Warszawy, Krakowa, Gniezna, Poznania Torunia .

Dla dziecka pojęcie Polak powinno wiązać się z zamieszkaniem na tym samym terytorium i posługiwaniem się tym samym językiem którym mówią jego rodzice, krewni i ludzie, z którymi się spotykają.

Uczymy dzieci więzi z własnym krajem i regionem poprzez wycieczki po okolicy i mieście, zapoznawanie
z zabytkami kultury, pomnikami, ciekawymi ulicami i placami, poprzez wyjścia do muzeów, teatrów, wycieczki krajoznawcze, spotkania z artystami zawodowymi i ludowymi, poprzez albumy, fotografie, pocztówki mówiące
o Polsce, Polakach, obrzędowości, strojach, zwyczajach.

Rozbudzanie u dzieci zaciekawienie dziejami własnego narodu może stanowić tematyczne urządzanie kącików przedszkolnych np. odtwarzanie starych izb i chat wiejskich, w której wewnątrz widnieją ozdobne półki, ławy, stół przyozdobiony drewnianymi kubkami oraz glinianymi dzbankami, dwojakami itp. W celu lepszego przyswajania przez dzieci przeszłości można nawiązywać współpracę z muzeami, bibliotekami, osobami profesjonalnie zajmującymi się sztuką ludową, z artystami ludowymi.

Należy jednak podkreślić, że patriotyzm dziecka przedszkolnego zwłaszcza dziecka młodszego 3, 4 – o letniego to wszystko to co wiąże się z jego domem rodzinnym, najbliższymi- krewnymi, znajomymi, to przedszkole do którego chodzi, osoby, z którymi się tam spotyka, ogród, w którym się bawi, to najbliższa ulica, domy, sklepy i to wszystko co spotyka na swojej drodze. Przechodząc od tego prostego patriotyzmu do coraz szerszego związanego z obrzędami, zwyczajami, symboliką narodową – uświadamiamy dzieciom kim jesteśmy, skąd się wywodzimy jaka jest nasza przeszłość, uczymy je bycia Polakiem i miłości do kraju ojczystego.

Z pewnością nasze wysiłki nie pójdą na marne, być może nasi wychowankowie będą kontynuowali tradycje, które kiedyś przekażą swoim dzieciom.
 

 

FORMY  I  METODY  STOSOWANE  W  PROCESIE

 

EDUKACYJNYM

 

Dziecko w wieku przedszkolnym poznaje i odkrywa otaczający świat w sposób naturalny, w toku różnorodnych sytuacji życiowych.

Szuka odpowiedzi na pytania wypływające z jego spontanicznej ciekawości. Jest aktywne, ciekawe, chętne do działania i rozwiązywania problemów. Szczegółowe zadania edukacyjne wynikające z programu oraz odpowiadające im treści i podejmowane działania sugerują różnorodną działalność dziecka np. obserwowanie, inscenizowanie, manipulowanie, rysowanie itp. Działania podejmowane przez nauczyciela ukierunkowują tę aktywność poprzez np. organizowanie, wyjaśnianie, badanie, eksperymentowanie, szukanie, udawadnianie.

Podstawowymi formami organizacyjnymi pracy jest działalność:

-indywidualna

-zespołowa

-zajęcia z całą grupą

Nauczyciel powinien wykorzystywać każdą z tych form systematycznie, tak aby dziecko mogło doświadczyć różnych sytuacji, układów interpersonalnych i tym pełniej i wszechstronniej rozwijać się.

Mając na uwadze fakt, iż podstawową formą aktywności dziecka w wieku przedszkolnym jest zabawa, należy tak organizować działalność dziecka, aby bawiąc się zdobywało wiedzę o otaczającym świecie ( rodzinie, przedszkolu, najbliższym środowisku, swoim mieście, państwie itp. )

W wychowaniu przedszkolnym powinny integrować się takie aktywności dziecka jak :

-aktywność intelektualna ( przyswajanie, odkrywanie wiedzy )

-aktywność emocjonalna ( przeżywanie i odkrywanie wartości )

-aktywność praktyczna ( bezpośrednie wykorzystanie wiedzy, poszukiwanie nowych rozwiązań na bazie podstawowych wiadomości )

Metody aktywizujące pozwalają owe aktywności najpełniej wykorzystać. Wśród nich na uwagę zasługują:

-metody gier i zabaw dydaktycznych a

-także gry symulacyjne, interakcyjne, integracyjne

-metoda inscenizacji

-drama

-meta opowieści ruchowej Thulina

-pantomima

-burza mózgów

Metody aktywizujące pozwalają na łączenie aktywności kierowanej, inspirowanej, spontanicznej z przeżywaniem i działaniem.

 

I         POZNANIE  SIEBIE  I  NAJBLIŻSZEGO  OTOCZENIA  -  RODZINNEGO, PRZEDSZKOLNEGO

 

CELE  SZCZEGÓŁOWE

PRZYKŁADY  DZIAŁAŃ

PRZEWIDYWANE OSIĄGNIĘCIA DZIECI  ZGODNE  Z  JEGO  MOŻLIWOŚCIAMI  ROZWOJOWYMI

Kształtowanie własnego „ JA „ w sytuacjach życiowych, w kontaktach z dorosłymi i innymi dziećmi.

Stwarzanie dzieciom sytuacji do:

-poznawania swojego imienia i              nazwiska, oraz własnego adresu zamieszkania

-wycieczek, rozmów, pogadanek umożliwiających poznawanie otoczenia przedszkolnego, przedszkola, drogi do niego, własnego domu, osiedla

-pracy na rzecz innych: rodziny, grupy rówieśniczej, przedszkola, osiedla

-zabaw i ćwiczeń umożliwiających poznawanie się i umiejętności współżycia i współdziałania w rodzinie, grupie rówieśniczej i społeczności przedszkolnej

-zapoznania dzieci z pracownikami przedszkola i pełnionymi przez nich funkcjami

-wyrabiania poczucia bycia współgospodarzem placówki poprzez zwiedzanie przedszkola, spotkania, imprezy okolicznościowe, codzienne przebywanie w nim

Dziecko zna :

-swoje imię i nazwisko

-członków rodziny bliższej i dalszej

-imiona i nazwiska dzieci z własnej grupy

-swój adres zamieszkania

-imiona wychowawczyń z własnej grupy i innych pracowników przedszkola

-drogę do przedszkola

-pomieszczenia w budynku przedszkolnym i umie się swobodnie po nim poruszać

-ogród przedszkolny

-rozpoznaje własny dom, blok i otoczenie

-umie sprzątać zabawki

-umie pomagać w domu i przedszkolu

-umie przygotowywać upominki dla najbliższych

-dyżurować

-dzielić się swoją pracą

-dbać o porządek w domu i przedszkolu

-zna pracowników przedszkola i pełnione przez nich funkcje

-szanuje pracę innych

-korzysta ze sprzętu zgodnie z ustalonymi regułami

-zna swój znaczek rozpoznawczy

-dba o czystość otoczenia

-wykonuje elementy dekoracyjne

-odkłada rzeczy na wyznaczone miejsce

-szanuje zabawki i sprzęt przedszkolny

 Kształcenie umiejętności wyrażania swoich uczuć
i emocji

Stwarzanie dzieciom sytuacji do:

-zabawy kontaktów społecznych, rodzinnych i przedszkolnych umożliwiających poznawanie uczuć i emocji w związku z sytuacjami i zwyczajami tam panującymi

-dostrzegania pozytywnych i negatywnych cech swojego charakteru poprzez sytuacje okolicznościowe w domu  i przedszkolu oraz przykłady z filmu, literaturę dziecięcą, sztukę

Dziecko:

-rozpoznaje i nazywa emocje oraz uczucia pozytywne  (radość, miłość, przywiązanie do tradycji, zwyczajów związanych z różnymi świętami rodzinnymi, przedszkolnymi i narodowymi )

-rozpoznaje uczucia negatywne (gniew, złość, strach )

-określa niektóre cechy swojego charakteru

-potrafi nazwać pozytywne i negatywne cechy charakteru ( dobry, uczciwy, bohaterski, waleczny, sprawiedliwy, pracowity, zwycięski, dobroduszny,odważny oraz zły strachliwy, uparty,nieuprzejmy itp. )

 

II    SYSTEMATYCZNE  UŚWIADAMIANIE  DZIECKU  JEGO  ROLI  W  RODZINIE, GRUPIE, SPOŁECZNOŚCI  LOKALNEJ, OJCZYŹNIE

 

CELE  SZCZEGÓŁOWE

PRZYKŁADY  DZIAŁAŃ

PRZWIDYWANE  OSIĄGNIĘCIA  DZIECI  ZGODNE  Z  JEGO  MOŻLIWOŚCIAMI  ROZWOJOWYMI

Znajomość  nazwy swojej miejscowości ( osiedla, miasta )

Organizowanie sytuacji sprzyjających:

-dobremu poznaniu najbliższego środowiska dziecka, osiedla, miasta  poprzez organizowanie wycieczek, spacerów, oglądanie filmów, albumów,spotkań z interesującymi ludźmi, udział w wystawach organizowanych na terenie miejscowości, oglądanie i samodzielne tworzenie albumów tematycznych, gromadzenie pocztówek i ilustracji, konkursy prac plastycznych, słuchanie audycji radiowych, słuchanie opowiadań i legend .

 

Dziecko zna :

-najbliższą okolicę, swoje osiedle, miasto, ważne budynki,pomniki, zabytki kultury,muzea,siedziby władz lokalnych

-rozpoznaje herb miasta

-interesuje się podaniami i legendami na temat miejscowości, w której mieszka

-poznaje święta i zwyczaje swojego osiedla, miasta

-bierze udział w uroczystościach lokalnych

 

 

 

 

 

Czynne uczestnictwo w uroczystościach związanych
z tradycjami rodzinnymi.

-Zachęcanie dzieci do czynnego udziału w kultywowaniu rodzinnych uroczystości poprzez rozmowy, pogadanki, przykłady z literatury, filmu, piosenki, wiersze, wypowiadanie się o rodzinie, układanie wierszy, opowiadań, wykonywanie upominków

 

Dziecko:

-rozumie konieczność uczestniczenia w prostych pracach domowych i potrafi je wykonać ( pomaga sprzątać, przygotowywać potrawy,, upominki, opiekować się młodszym rodzeństwem, utrzymywać porządek w swoim pokoju   i wśród zabawek, uczy się śpiewać np. kolęd

-ma świadomość, rozumie potrzebę podtrzymywania rodzinnych tradycji ( imienin, urodzin, rocznic rodzinnych, ważnych wydarzeń rodzinnych np. narodziny nowego potomstwa )

-potrafi odczuwać radość i dumę z przynależności do swojej rodziny.

         

 

 

 

Przeżywanie nastroju oczekiwania i branie czynnego udziału w przygotowaniach uroczystości przedszkolnych z udziałem członków rodziny

Stwarzanie sytuacji do :

-umożliwiania rodzicom i innym członkom rodziny uczestnictwa w życiu i uroczystościach przedszkolnych ( św. Mikołaj, wigilia, bal karnawałowy, Dzień Babci i Dziadka, Dzień Matki i Ojca, Dzień Dziecka, andrzejki, Jasełka, grilowanie, akcje charytatywne

- 

 

 

 

 

 

Dziecko :

-zaprasza członków rodziny do uczestnictwa w życiu przedszkola

-potrafi być współgospodarzem placówki

-potrafi powitać gości i odpowiednio się zachować

-bierze czynny udział w przygotowaniu dekoracji, nauce wierszy, piosenek, tańców

-czerpie radość z obecności bliskich w przedszkolu

-umie się zaprezentować przed bliskimi

Określanie stopnia pokrewieństwa członków rodziny

Stwarzanie możliwości :

-usystematyzowania wiadomości na temat własnej rodziny ( moi rodzice, moje rodzeństwo, moi dziadkowie poprzez rozmowy, zdjęcia, filmy video, próby wykonywania drzewa genealogicznego własnej rodziny

 

Dziecko:

-zna imiona rodziców, rodzeństwa, dziadków

-wymienia członków najbliższej rodziny

Branie czynnego udziału i kultywowanie
wewnętrznych przedszkolnych tradycji

Organizowanie:

-teatrzyków dla dzieci z udziałem nauczycieli

-spotkań teatralnych w przedszkolu

-imienin i urodzin ( uroczyste obchodzenie )

-teatrzyków w wykonaniu dzieci  dla dzieci z innych grup

-zabaw z okazji dnia dziecka

-przystrajanie przedszkola z okazji świąt

-spotkań z ludźmi ciekawych zawodów

-zawodów sportowych

-czytanie legend, baśni, bajek, opowiadań lub słuchanie muzyki w czasie leżakowania

Dziecko :

-uczy się być współgospodarzem placówki

-czynnie uczestniczy w różnego rodzaju imprezach organizowanych w przedszkolu

-uczy się stosownych zachowań : grzeczności, zdrowej rywalizacji, umiejętnego przeżywania porażki, koleżeństwa, czerpania radości z przebywania z innymi,

-zauważa potrzeby innych, szanuje pracę innych

-poznaje różne baśnie, bajki, legendy, opowiadania, utwory muzyczne ( muzyki poważnej i relaksacyjnej )

-uczy się uważnego słuchania i nie przeszkadzania innym

 

Znajomość zasad i norm przyjętych w życiu społecznym, stopniowe przyswajanie ich
i przestrzeganie.

Stwarzanie dzieciom:

-warunków poznawania zasad kulturalnego zachowania się w miejscach publicznych poprzez wycieczki, spacery, przebywanie
w placówkach kulturalnych ( kino, teatr, muzea, dom kultury, zakłady pracy ),opowiadania, słuchanie wierszy, piosenek, dramy, inscenizacje, pantomimy

 

Dziecko :

-uczy się szanować zabawki, sprzęt, książki

-odpowiednio zachowuje się w ogrodzie przedszkolnym ( nie niszczy kwiatów
i krzewów )

-nie hałasuje w miejscach publicznych

-stosuje formy grzecznościowe

-uczy się zachowania czystości w miejscach publicznych

-potrafi odpowiednio zachowywać się w środowisku przyrodniczym zauważając niektóre związki i zależności występujące
w przyrodzie

 

III PRZEKAZYWANIE  WARTOŚCI  PATRIOTYCZNYCH : MIŁOŚCI  DO  SWOJEGO  MIASTA, OJCZYZNY, POSZANOWANIE  SYMBOLI  NARODOWYCH.

 

CELE  SZCZEGÓŁOWE

PRZYKŁADY  DZIAŁAŃ

PRZEWIDYWANE  OSIĄGNIĘCIA  DZIECKA  ZGODNE  Z  JEGO  MOŻLIWOŚCIAMI  ROZWOJOWYMI

Znajomość nazwy państwa, stolicy, głównych miast, rzek,gór, znajomość mapy Polski i umiejętne poruszanie się po niej

Stwarzanie sytuacji do:

-przybliżania dzieciom wiedzy na temat własnej ojczyzny w sposób pośredni i bezpośredni poprzez: gromadzenie literatury, oglądanie filmów, wycieczki, wyjazdy do miejsc historycznych, muzeów, legendy, baśnie

-poznawania mapy Polski, wyznaczania granic, zaznaczania swojej miejscowości, stolicy, ważniejszych  miast, przepływu rzeki Wisły,, morza, gór

-układania rozsypanek literowych z nazwami miast, układania herbu miasta z puzzli, wykonywania albumów,różnorodnych prac plastycznych, czytania krótkich tekstów

Dziecko:

-nazywa swoją ojczyznę

-zna stolicę państwa

-wymienia największe miasta i rzeki Polski

-podejmuje próbę odszukania na mapie Polski: Warszawy, miasta zamieszkania, ważniejsze miasta, rzeki Wisły, gór i morza

-nazywa największe regiony Polski

-słucha legend i opowiadań o powstaniu państwa, miast polskich, o postaciach historycznych

-podejmuje próby wyznaczania granic Polski

Interesowanie się wybranymi regionami naszego kraju, pięknem i różnorodnością krajobrazu, bogactwem flory i fauny, kulturą, tradycją (tańcem, muzyką, strojami, legendami, osiągnięciami )

Stwarzanie sytuacji do :

-przekazywania informacji na temat regiony naszego kraju, ludzi ich zamieszkujących za pomocą różnych środków przekazu: legendy, podania, wiersze, baśnie, spotkania z twórcami ludowymi, wycieczki, odwiedzanie muzeów, organizowanie kącików regionalnych w przedszkolu, zbieranie i gromadzenie akcesoriów regionalnych, zapoznawanie ze strojami ludowymi, obrzędami, zwyczajami, gwarą,,

-poznawania wzorów i ornamentów ludowych, tańców i przyśpiewek ludowych

-przekazywania dzieciom informacji o życiu szlachty polskiej ( muzea, dworki, zamki, szaty, komnaty, zdjęcia pocztówki, filmy, albumy, muzykę dworską

-rozmów na temat głównych zajęć mieszkańców swojego regionu i innych

-zabaw inspirowanych historią regionu ( obrzędy, zwyczaje, język )

 

 

 

 

 

Dziecko:

-zna niektóre wybrane regiony Polski

-poznaje stroje ludowe rzeszowskie i z danego regionu

-poznaje tańce, przyśpiewki rzeszowskie i z niektórych regionów

-poznaje wygląd chat i izb wiejskich oraz ich wyposażenie

-umie tańczyć proste tańce ludowe regionalne i z wybranego regionu

-umie odróżnić wygląd ogrodu wiejskiego od zamkowych i miejskich parków

-zna niektóre bogactwa naturalne danego regionu (sól, węgiel, siarka, nafta )

-umie powiedzieć o korzyściach płynących z danego regionu ( morze – ryby, jod, Śląsk – węgiel, Wieliczka – sól itp. )

-potrafi odróżnić wygląd chat i izb wiejskich od wyglądu zamków, dworków  i komnat

-potrafi odróżnić ubiór ludowy od dworskiego

-zna niektóre charakterystyczne przysłowia ludowe

-zna pojazdy, którymi poruszano się dawniej

-umie odróżnić np. wóz od karety i powozu

-zna stare narzędzia pracy i urządzenia domowe ( kołowrotek, maślnica, skopek, sierp, żelazko z duszą, porcelanowe i drewniane zastawy stołowe ozdoby ludowe i dworskie, obrazy ludowe i sławnych malarzy )

-potrafi wykonać prace plastyczne z wykorzystaniem wzorów i ornamentów ludowych 

Dostrzeganie wartości i piękna sztuki oraz osiągnięć nauki polskiej. ( sławni Polacy )

      

Umożliwianie dzieciom poprzez pokaz, film, pocztówki, albumy, zdjęcia wycieczki, muzea sztuki ludowej i dworskiej, wiersze, piosenki, makatki, świątki, wyroby drewniane, gliniane i porcelanowe, obrazy sławnych malarzy i rzeźbiarzy,  biżuterię spotkania z pracownikami filharmonii poznanie :

-muzyki ludowej i dworskiej ( sławnych kompozytorów np. . Chopin, Wybicki, Penderecki i innych )

-poznanie sławnych Polaków, królów, malarzy, rzeźbiarzy, wodzów, bohaterów np. Lis – Kula, sportowców

-głowy państwa

-naukowców ( M. Curie                - Skłodowska )

-poetów i pisarzy np. M. Konopnicka J. Tuwim J. Brzechwa

-filmów polskich np. „ W pustyni i w puszczy „, „ Akademia Pana Kleksa „

-tworzenia układanek, albumów, kącików tematycznych, wystaw prac plastycznych, udziału w konkursach i quizach, budowania z klocków, piasku, gliny, oglądania występów zespołów ludowych, dzielenia się wrażeniami z uczestnictwa w różnych imprezach kulturalnych i sportowych

Dziecko :

-potrafi odróżnić sztukę ludową od dworskiej

-wyróżnić sławnych Polaków

-rozpoznać niektóre dzieła sztuki

-odróżnić muzykę klasyczną od ludowej i rozrywkowej

-jest uwrażliwione na odbiór sztuki

-potrafi odróżnić mundur żołnierzy z niektórych epok

-uczy się obycia,, odpowiedniego zachowania  w miejscach publicznych

Dzieci poznają i utrwalają w/w tematykę poprzez wyrażanie i nazywanie  symboli narodowych : godła, flagi, hymnu narodowego

Dzieci poznają symbole narodowe poprzez:

-legendy, podania, wiersze, pieśni, tworzenie albumów, wykonywanie godła polskiego, wykonywanie flagi z różnych materiałów, układanie nazw – godło, flaga z rozsypanek literowych, układanie puzzli

-podkreślanie wagi świąt państwowych podczas rozmów, obserwacji

-pogadanki na temat aktualnych wydarzeń w kraju ( relacje TV i radio )

Dziecko:

-potrafi odróżnić godło polskie od herbu swojego miasta i innych miast Polski

-zna legendy powstania państwa polskiego, stolicy, godła, hymnu,

-umie przyjąć odpowiednią postawę podczas słuchania lub śpiewania hymnu

-umie posługiwać się odpowiednim nazewnictwem tym samym wzbogacając swój słownik

-potrafi odpowiednio odbierać symbole narodowe

-czuje się Polakiem i jest z tego dumny

-umie przekazać zdobytą wiedzę i umiejętności rodzicom, kolegom, rodzeństwu itp.

-zna i uczestniczy w obchodach świąt narodowych

-potrafi dyskutować na tematy ważne i głośne w kraju

Poprawne posługiwanie się językiem polskim

Organizowanie sytuacji umożliwiających dzieciom poprawne wypowiadanie się pod względem artykulacyjnym i gramatycznym poprzez:

-wzory poprawnej wymowy (nauczyciel, rodzice, pracownicy przedszkola, zaproszeni goście, aktorzy)

-udział w teatrzykach, przedstawieniach, imprezach

-wykorzystanie wierszy, opowiadań, piosenek

-udział w dyskusjach, pogadankach, filmach, bajkach

-stwarzanie sytuacji umożliwiających odgrywanie przez dzieci różnych ról i scenek rodzajowych, inscenizacje, dramy, pantomimy itp. )

-wzbogacanie słownika dziecka o nowe wyrazy, powiedzenia przysłowia, precyzowanie znaczeń nowo poznanych słów

-słuchanie wypowiedzi innych osób, nagrań magnetofonowych, tekstów poetyckich, utworów literackich i muzycznych

-czytanie tekstów, rozpoznawanie znaków graficznych, układanie prostych zdań

-śpiewanie różnych piosenek

-nabywanie i usprawnianie umiejętności pisania w zabawach spontanicznych i celowym działaniu

-stałą troskę o poprawne wypowiadanie się w zabawach, zajęciach, rozmowach z nauczycielem i rówieśnikami

-poznawanie różnic między językiem literackim, gwarą, żargonem, a językiem niekulturalnym

Dziecko:

-posługuje się w wypowiedziach: dialogiem, recytacją, monologiem, opowiadaniem, śpiewem

-potrafi ustosunkować się do wypowiedzi własnej i innych osób

-potrafi prawidłowo stosować fory fleksyjne (np. poprawnie stosuje formy czasowników i innych części mowy)

-poprawnie artykułuje wszystkie głoski, nie tylko w izolacji

-umie odpowiednio modulować głos, adekwatnie do wypowiedzi

-poprawnie formułuje wypowiedzi w czasie teraźniejszym, przeszłym i przyszłym

-używa określeń, które charakteryzują cechy przedmiotów i  zjawisk

-wykorzystuje nowo poznane słowa w swoich wypowiedziach

-umie odróżnić mowę literacką od gwary, żargonu i języka niekulturalnego

-rozpoznaje wyrazy i zdania drukowane i pisane będące podpisami do obrazka, rozpoznaje swoje imię

-czyta wyrazy i krótkie zdania ze zrozumieniem

-potrafi korzystać z kącika książki, czasopism, albumów, atlasów, encyklopedii dla dzieci jako źródeł informacji

   

  IV  PRZEKAZYWANIE  WARTOŚCI  PATRIOTYCZNYCH:  MIŁOŚCI  DO  WŁASNEGO  KRAJU  W  KORELACJI  Z  INNYMI  KRAJAMI

 

CELE  SZCZEGÓŁOWE

PRZYKŁADY  DZIAŁAŃ

PRZEWIDYWANE  OSIĄGNIĘCIA  DZIECKA  ZGODNIE  Z  JEGO  MOŻLIWOŚCIAMI  ROZWOJOWYMI

Współpraca Polski z innymi krajami

Zapoznanie dzieci z tematyką współpracy Polski z innymi krajami dotyczącej:

-kultury

-sportu

-handlu poprzez film, radio, TV, czasopisma

-uświadomienie dzieciom faktu zamieszkania przez Polaków różnych części świata poprzez przyjazdy zespołów polonijnych do Rzeszowa  w ramach „ festiwalu zespołów polonijnych”( udział dzieci w imprezach poprzez TV i oglądanie zespołów na żywo?

-przykład z własnej rodziny lub znajomych

Dzieci :

-orientują się jacy sportowcy jadą na Olimpiadę lub mistrzostwa i jakie osiągają wyniki

-znają „ wielkich „ Polaków, którzy są znani na całym świecie np. Jan Paweł II, Chopin, Małysz

-oglądają występy zespołów polonijnych

Zapoznanie się z niektórymi charakterystycznymi państwami ich zwyczajami i kulturą

Stwarzanie dzieciom sytuacji umożliwiających poznawanie innych kultur poprzez film, albumy, fotografie, opowiadania, zdjęcia, dzielenie się doświadczeniami z pobytu za granicą, globus

-zapoznanie z wybranymi krajami i ludem tam zamieszkującym ( Chiny,  Japonia,, Eskimosi, Murzyni)

-zapoznanie się z wyglądem tych ludzi ( kolor skóry, kształt oczu, wzrost stroje, zwyczaje, muzyka ( tańce integracyjne Klanza oraz Batti Strauss, spotkania z pracownikami filharmonii, układanka dydaktyczna – ludzie z różnych stron świata i ich stroje )

Dziecko :

-potrafi odróżnić ludzi zamieszkujących różne strony świata po wyglądzie zewnętrznym i ubiorze

-umie zatańczyć proste ludowe układy taneczne z niektórych wybranych regionów świata

-poznaje niektórych sławnych kompozytorów i ich muzykę dzięki prostym układom tanecznym

-potrafi odróżnić tańce i muzykę ludową polską od obcej

-potrafi odróżnić strój ludowy polski od strojów z innych państw

 

Bibliografia: 

1.„ Wychowanie w przedszkolu „ -  nr. 3 z1996r, nr.1 z 96r. nr.9 98r., nr. 8 z 96r.

2.„Pedagogika Przedszkolna „– Wsi P  W-wa 78r. I. Dudzińska

3.„Metodyka Wych. w p-lu.” – WsiP W-wa 74r. pod red. I. Dudzińska

4.„Raabe „– dr.J.Raabe W-wa 2002r

5.„Wybór lit. do zabaw i zajęć w p-lu” – W-wa 90r. H.Kruk

6.„Jak pomagać dzieciom w poznaniu świata „– W-wa 92r. M.Kielar-Turska

7.„Z problematyki wych. patriotycznego w p-lu „–WsiP W-wa 80r.

8.„Kalendarz muzyczny w p-lu”– WsiP W-wa 92r. U.Smoczyńska-Natchman

9.” Ukochany kraj, umiłowany kraj..- Wych. patriotyczne w p-lu „

10. „Rok w przedszkolu” – wyd. Żak W- wa 97r. M